نصفهان

غیبت مجاز !

nesfahan — Tue, 22 Dec 2009 16:10:14 GMT

دوستان و دوستداران حلقه ی طنز نصف جهان ، به استحضار می رساند بدلیل مصادف شدن چهارشنبه دوم دی ماه با مراسم سوگواری سید الشهدا (ع) استثنائا این ماه حلقه ی طنز نصف جهان هفته دوم دی ماه ( 9 دی ) برگزار خواهد شد . التماس دعا !

از : امین تویسرکانی

nesfahan — Sat, 19 Dec 2009 19:01:46 GMT

(صرفا از بدشانسی سایر شرکت کنندگان ،این مطلب بنده در سومین جشنواره طنز طهران در بخش ویژه نثر مقام اول را کسبید!)

دولت شهر

از خیل نامه های ریخته شده به صندوق انتقادات و پیشنهادات مترو چند نامه را با هم می خوانیم :

- سلام علیکم . شنیده ام که بین مسئولان ذیربط در انتخاب مترو یا منوریل برای حمل و نقل کلان شهر تهران اختلاف وجود و دودستگی دارد و یک سری از مسئولان عالیرتبه عقیده بر ساخت منوریل دارند و دسته دیگر ا احداث مترو موافقند و همین اختلاف نظر باعث شده است که نه دیگر حتی یک سانتی متر مترو بسازیم و نه یک وجب منوریل . برای حل این مشکل و باز کردن گره این اختلاف و جلب رضایت هر دو طرف بنده پیشنهادی دارم به این توضیح که ابتدائا تا می توانیم زمین را حفر کنیم و وقتی به عمق بیست متری زمین رسیدیم در کف آنجا ستون هایی به ارتفاغ ده متر نصب کنیم و بر روی این ستون ها ریل ها را نصب و قطار را بر روی ریل ها راه اندازی کنیم . بدین ترتیب این قطار هم زیر زمین است و در واقع مترو قلمداد می شود و هم از کف ایستگاه ده متر بالاتر و بر روی ستون ها مستقر است و می توانیم بگوییم منوریل است . با اجازه شما من این طرحم را «قطار دولت شهر یا ریل صلح » نام گذاری کرده ام . امیدوارم مسئولان با پذیرش و اجرای این طرح اختلافات را کنار گذاشته و بدین ترتیب لااقل سالی چند سانتی متر به حمل و نقل ریلی شهرمان اضافه شود .

با تشکر دکتر محمد محمود قالی نژاد

- با تشکر از مسئولان می خواستم عرض کنم شکر خدا متروی کشور ما همه چیزش خوب است و به نظر من هی مشکلی ندارد جز اینکه متاسفانه جرم و جنایتش کم است . همانطور که در فیلم ها و سریال های کشور های پیشرفته مشاهده می کنیم همیشه در این کشور ها مترو محلی است برای قتل ، آدم ربایی ، رد و بدل اطلاعات جاسوسی ، تعقیب و گریز مجرمان حرفه ای و پلیس های مخفی و ... اما متاسفانه بزرگترین جنایت هایی که در مترو های ما رخ می دهد عبارت است از سوار شدن آقایان در واگن خانم ها بالعکس و یا مثلا دزدیدن یک شلغم از سبد خرید یک پیرزن ! خود من روزی دوبار سوار هر یک از خطوط یک و دو و سه مترو می شوم به امید اینکه شاهد یک صحنه هولناک جنایی باشم اما تا کنون هیجان آمیز ترین صحنه ای که دیده ام همین امروز صبح بود که مردی با عینک دودی و کفش های براق و در حالی که اطرافش را با دقت زیر نظر گرفته بود با اضطراب و احتیاط فراوان دستش را از جیب بارانی خاکستری اش بیرون آورد و به سوی بینی اش برد و با سرعت چیزی از درون بینی اش به زیر صندلی مترو چسباند ! خلاصه از مسئولین تقاضا داریم کمی جیمز باند مترو را بیشتر کنند .

آناهایتا گیریسی 85 ساله از تهران

- با درود فراوان در ابتدای عرایضم از تمامی دست اندرکاران مترو و کلیه کسانی که به هر نحوی کمک کرده اند که مترو اینقدر شلوغ شود تشکر می نمایم . بنده متاسفانه یک دزد محترم هستم . از مدتی قبل که بنا به دلایلی که بر من جیب بر هم پوشیده نیست ، صف خرید بلیط ، ازدحام سوار شدن مترو و علی الخصوص تراکم داخل واگن ها بیشتر شد ، کار امثال من هم بالطبع بسیار را حت تر شد و کسب و کارم رونق گرفت . اما اخیرا چند وقتی است که من و کل صنف جیب بر ها از کسب و کار افتاده ایم چراکه دیگر شلوغی مترو شورش را آورده است و جمعیت چند برابر شده ، فاصله زمانی رسیدن و حرکت مترو خیلی زیاد شده و خلاصه تراکم جمعیت که نمک و کمک شغل ما بود آنقدر وحشتناک شده که کار ما را هم مختل کرده است و مثلا همین امروز صبح بنده بعد از یک ساعت انتظار و له شدگی بالاخره وارد یکی از واگن ها شدم . آنقدر جمعیت به هم چسبیده بود که چندین دقیقه طول کشید تا توانستم دستم را از جیب خودم بیرون بیاورم و بالطبع مدت بسیار بیشتری زمان برد تا توانستم دستم را علی رغم این همه فشار جمعیت وارد جبیت سوژه مورد نظر کنم اما از بد اقبالی ناگهان مترو در ایستگاه بعدی ایستاد و چند نفر دیگر هم وارد واگن شدند . آنقدر تعداد مسافرین زیاد شد و فشار جمعیت بالا رفت که دیگر امکان خارج کردن دستم از جیب پشت فرد مورد نظر وجود نداشت . دست در جیب طرف ایستادم تا بالاخره مترو به ایستگاه آخر رسید و مسافرین پیاده شدند . در واگن فقط من مانده بودم و شخصی که دستم داخل جیبش بود . همزمان که از ترس بدنم شروع به لرزیدن کرد متوجه شدم او هم دارد می لرزد . سرم را بالا آوردم دیدم ای دل غافل دسا او هم داخل جیب پشت شلوار من است !

ا . س . پ

- با سلام خدمت آقای رئیس مترو ! ان شاء الله که حال شما خوب است ؟ چاکر شما اهل یکی از روستاهای دور افتاده هستم . کارت سوخت تراکتورم گم شده بود آمده ام تهران یکی دیگر بگیرم . همین شد که برای اولین بار وارد این زیر زمین شدم و سوار مترو شدم . خیلی خیلی مترو را دوست داشتم . می خواستم خواهش کنم آقایان رئیس رئسا که چهار سال چهار سال به روستای ما می آیند و کلی قول و وعده وعید می دهند از این به بعد در برنامه هاشان قول ساختن یک همچنین قطاری را هم در روستای ما بدهند . خودم می دانم که احتمالا خواهید گفت امکان ساخت مترو و چنین چیزهای پیشرفته ای در روستاهای دور افتاده نیست اما خوب چه اشکالی دارد قولش را که می توانید بدهید ! مگر آن همه قول دادند یک کدامش عملی شد ؟ خوب خالا یک قول اضافه تر حداقل یک رویا به رویاهایمان اضافه تر می شود ...

مش مرتضی عضو شورای ده

از : زهرا دری

nesfahan — Tue, 15 Dec 2009 19:44:59 GMT

( توضیح واضحات از سردبیر : در معیت خانم دری و سایر طنزیان کشور در نوک نوک برج میلاد بودیم که دو بیتی های زیر از سرکار خانم دری طراویدن همی گرفت ! )

پر از عیبی و ایرادی عزیزم

به کار طنز استادی عزیزم

دراز و سیخ و صاف و بیقواره

خودت یک برج میلادی عزیزم

ز دست درد پاها داد و فریاد

ز پایین تا به بالا می زنم داد

در این سرمای آذر ماه مارا

چرا آورده ای بر برج میلاد !؟

سومین جشنواره ی طنز طهران

nesfahan — Sat, 12 Dec 2009 08:49:18 GMT

اینم از سومین جشنواره ی طنز طهران ! تمام شد ! اما ما اصفهانی ها کم کم داریم کفر ملت غیور طنزپرداز رو در میاریم ! جشنواره نیست که برگزار بشه و در آن چند تا اصفهانی با آن لهجه های آنچنانی خودنمایی نکنند ! حتی جشنواره طنز طهران ( حرف طاء با مخرج صحیح و غلیظ تلفظ شود ! ) این بار هم کما فی السابق از اصفهان و حلقه ی طنز نصف جهان چند نفر جز برگزیدگان این جشنواره بودند :

زهرا دری

آقای یزدانی

سید امین تویسرکانی ( حقیر )

به جز نفر آخر به دو نفر دیگر صمیمانه تبریکات خود را عرض کرده و دست هایشان را ( به جز خانم دری به لحاظ محذورات شرعی ) می فشاریم .

نوک برج میلاد ! ( از راست به چپ نه حالا که اینطور شد از چپ به راست : یزدانی ، محمد جاوید ، زهرا دری ، سید امین تویسرکانی )

چهارمین جشنواره سراسری طنز مکتوب

nesfahan — Wed, 11 Nov 2009 09:08:18 GMT

اسم جشنواره طنز مکتوب که میاد بدن بعضی ها شروع می کنه به بندری لرزیدن ! جشنوراه امسال هم 23 و 24 آبان برگزار خواهد شد و اکثر مدعوین با دستانی با درازایی بیشتر از پاها از اختتامیه جشنواره برخواهند گشت ! ( این جمله ی فلسفی را تنها کسانی درک خواهند کرد که در ادوار گذشته جشنواره حضور داشته و با گوشت و خون خود آویزان شدن لب و لوچه ی خود را حس کرده اند ! )

امثال هم چون ادوار گذشته ، در فهرست راه‌یافتگان به مرحله نهایی چهارمین جشنواره طنز مکتوب حضور پر رنگ و چون کوه اعضای حلقه ی طنز نصف جهان جلب توجه می کند ! با آرزوی موفقیت اصفهانی های عزیز و افتخار آفرینی مجدد ، اخبار و تصاویر جشنواره متعاقبا می ارسالد !

سردبیر

غیبت ممنوع !

nesfahan — Tue, 27 Oct 2009 20:14:37 GMT

واقعا تصادف و پیش آمد جالب و پر معنایی است که چهارشنبه 88/8/6 مصادف شده است با سی و هفتمین حلقه طنز نصف جهان ! ما هم مثل شما علاقمندان به ربط دادن همه چیز به همه چیز ، این رخداد نادر و میمون را که هر 3 میلیون سال یک بار ممکن است رخ دهد ، گرامی داشته و از تمامی دوستداران طنز و طنزپردازان دعوت می نمائیم تا در تاریخ مذکور ساعت 4 بعد از ظهر در خانه ی هنرمندان اصفهان واقع در چهار راه آبشارحضور بهم رسانده تا همزمان با هم این واقعه ی تاریخی را نظاره گر باشیم !

چند پنجره از : حامد بذرافکن

nesfahan — Fri, 16 Oct 2009 20:17:04 GMT

حضور پنجره توی دل دیوار را خالی می کند.
پنجره دیواریست که نیست.
تجمع پنجره ها دیوار را فرو ریخت.
پنجره ها را از سر تیشه داریم.
فاصله هر دو پنجره کمی دیوار است.
تیشه با صدای بلند حضور پنجره را فریاد می زند.
سر تیشه از پا ننشست تا جای پنجره خالی نشد.

از : محمد بکرانی

nesfahan — Wed, 07 Oct 2009 08:52:26 GMT

( توضیح سردبیر : برخی از عناوین این ترانه مسامحتا بکار رفته اند ! )

مقدمه

(اي نامه كه مي رسي به محمود

از جانب من بگو كه چي بود

اين سهميه ها و جارو جنجال

اين تورم و اين همه كمبود)

نامه اي به رئيس جمهور

به نام خالقِ محمود و خورشيد

شروع شد نامه ام بي شَك و ترديد

سلام اي اسوهِ كردار و ايمان

تو اي نورِ حقيقت ، مِهر يزدان

آقا محمودِ ما حالت چطوره

نگفتي حال و احوالت چطوره

چيكارا ميكني روزات قشنگه

هنوزم اسب چالاكِت مي لنگه

هنوزم توي يادت مارو داري

قرار شد نفتو تو سفره بياري؟

چرا پس زير قولت مي زني هِي

تورم روي 50 باشه تا كِي؟

سهام مارو پس كي ديگه ميدين؟

حالا ما نه ، شمام هيچي نمي گين

گِروني كه هنوز بيدادِ اينجا

نخورديم گوجه چن وقته به مولا!

اصاً ول كن ، خودت خوبي و مَردي!

هنوزم دور دنيا رو مي گردي؟

هنوز ميري بوليوي ، سن پترزبورگ

كومور ، قسطنتنيه ، يا فرايبورك

نگفتي راستي اوضات روبه راهه

يا نه ، يوسف هنوزم توي چاهه

خبر داري جوونا لنگِ كارَن

حالا فرض كن كه ماهوارَم ندارن

ديگه مي پوسن اينجوري ، اقلاً

بيا فكري بكن ايندفعه ، اصلاً

به جاي مردمِ هر جاي دنيا

خوبه آباد كني ايران ما را

همين مرداي حالا نصفه نيمه

خودش آينده گنجايي عظيمه

نگفتي اين دفعه هستي تو ميدون؟

چيكارا مي كني اينبار برامون؟

جلوي گِشت ارشاد و مي گيري؟

يا مي سازي دواي ضِد پيري؟

ديگه آستين كوتاه آزادِ اينبار؟

يعني دوران كورش ميشه تكرار

پيامِ نور ديگه بازم مي سازي؟

كه هر شهر داشته باشه شهرِ بازي

پولِ نفتو سرِ سفره مياري؟

اصاً زاينده رود و دوس داري؟

چرا خشكيده آبش خيلي وقته؟

چرا بارون نمي ياد توي هفته؟

چرا دنياي گاليله بزرگه؟

چرا شنگولو مي خورد آقا گُرگه؟

چرا كبرا ديگه تصميم و رَد كرد؟

بگو پطرس واسه چي دَس تو سَد كرد؟

چرا دارا و سارا دوراً از هم؟

چرا پينوكيو نمي شه آدم؟

چرا دهقان فداكاريش تموم شد؟

چرا چوپان دروغ مي گُف سَر از خود؟

چرا ؟ اصلاً چراهامون زياده

جواب اين چرا ها رو كي داده

نمي خوام روبه روم ابهام باشه

ديگه نامه تمومه آخراشه!

عمو خوابم مياد قول ميدي حتماً

جواب نامه رو بنويسي فوراً

منم تا پاي صندوق پا به پاتم

ولي شرمنده ي اين خوبياتم!

کاریکلماتور از : حامد بذرافکن

nesfahan — Wed, 23 Sep 2009 21:46:07 GMT

حضور پنجره توی دل دیوار را خالی می کند .
پنجره دیواریست که نیست .
تجمع پنجره ها دیوار را فرو ریخت .
پنجره ها را از سر تیشه داریم .
فاصله هر دو پنجره کمی دیوار است.
تیشه با صدای بلند حضور پنجره را فریاد می زند .
سر تیشه از پا ننشست تا جای پنجره خالی نشد .
پل ها را به جرم توقف بیجا روی رود بی آب تخریب کردند .

از : امین تویسرکانی

nesfahan — Fri, 04 Sep 2009 20:15:23 GMT

یک جفت مردمک

نیمه های بامداد حمید ایران منش با زنگ ساعت از خواب بر می خیزد . چند شبی از ماه رمضان می گذرد و امشب حمید تصمیم گرفته سحر را زود تر بیدار شود تا با صبر و حوصله ی کافی قبل از سحری خوردن تمامی اعمال شب چهارم ماه را بجا آورد . با مطالعه قبلی و با دقت و وسواس خاصی تمامی اعمال روز چهارم را در طی بیست دقیقه بجا می آورد . تقریبا در قسمت های آخر دعای روز چهارم است که ناگهان به ذهنش خطور می کند که درست است که امروز ، روز چهارمی است که او قصد روزه گرفتن دارد اما روز اول روزه داری فقط برای احتیاط و پیشواز بوده است و در واقع امروز ، روز سوم ماه است در نتیجه این چنین است که حین خواندن دعای روز چهارم و لا به لای ادای کلمات با مخرج صحیح و غلیظ ناگهان فریاد می زند : «اوه شیت !» سپس ادامه ی دعای مذکور را رها کرده ، دست بکار می شود تا اعمال روز سوم را بجا آورد . خلاصه تمامی آن اعمالی که دفعه ی قبل در طول بیست دقیقه بجا آورده بود این بار با کمک مهارت تندخوانی و بدن انعطاف پذیر و ورزیده اش در مدت چهار دقیقه انجام می دهد . در ضمن آنچه واقعا بر ارزش توانایی های حمید می افزاید آن است که وی در حین خواندن ادعیه مربوطه بدلیل ضیغ وقت غذایش را نیز بر روی اجاق گرم کرده و از آن مهمتر همزمان با پایان دعا یک سالاد شیرازی خوشمزه نیز آماده کرده است .

نوبت سحری خوردن شده است اما وقت بسیار تنگ است . حمید تنها سه دقیقه تا اذان صبح زمان دارد . وی با سرعت بسیار مشغول بلعیدن غذایش که چلوکباب است می شود . علیرغم تلاش و سرعت بسیار بالای حمید ، باز هم وقت کم می آید و چند ثانیه مانده به اذان چند قاشق برنج به همراه تقریبا دو سوم یک سیخ کباب کامل باقی می ماند . حمید بی درنگ تمامی برنج ها و کباب را وارد دهان خود می کند و دقیقا همزمان با الف الله اکبر اذان با یک فشار قوی و محکم تمامی محتویات دهان خود را قورت می دهد بنحوی که آن دو سوم کباب مذکور بصورت دست نخورده و کامل و به شکل عمودی فاصله ی حلق تا مری حمید را اشغال کرده است و تقریبا سی ثانیه پس از اذان است که کباب مذکور از آن گذرگاه عبور می کند و اینجاست که حمید در شک فرو می رود که آیا گذر کباب از حلق به مری پس از اذان مبطل روزه هست یا نه ! دقایقی پس از اذان حمید به خواب می رود .

حدود ساعت 10 صبح حمید پس از بیدار شدن مجدد از خواب به مغازه اش می رود . از آنجایی که ماه رمضان است مغازه بسیار خلوت است و حمید بیکار بر روی صندلی می نشیند و دستش را روی پیشخوان مغازه زیر چانه اش می گذارد و بدون هیچ حرکتی بیرون مغازه را نگاه می کند . اما هر چند دقیقه ای همزمان با گذر یک یا چند خانم از جلوی مغازه ، مردمک های چشم حمید از منتها الیه سمت چپ به منتها الیه سمت راست چشمش یا بالعکس حرکت می کند . تا ظهر تنها کاری که حمید می کند همین حرکت مردمک هاست . البته ما بین رفت و آمد مردمک ها چند باری هم ذکر های مخصوص ماه که بر روی کاغذی زیر شیشه پیش خوان مغازه اش نصب کرده را نیز تکرار می کند . ظهر که حمید به خانه می رود حین تماشای یک برنامه ی تلویزیونی در مورد مباحث اخلاقی با تذکر کارشناس برنامه حمید متنبه می شود که حین روزه داری مراقبت از تمامی اعضای بدن از جمله چشم ها نیز واجب است . در نتیجه بعد از ظهر که دوباره به مغازه می رود ، سعی می کند بر خلاف صبح که لا به لای حرکت مردمک هایش ذکر می گفت این بار لا به لای ذکر گفتنش مردمک چشمهایش را حرکت دهد !

نزدیک غروب هنگام برگشت به خانه حمید مجبور است از کنار یک پروژه ی عظیم عریض سازی خیابان پیاده حرکت کند . وی که با احکام روزه داری در این زمینه آشنایی کامل دارد ، از چند قدم مانده به محل خاک برداری با دستمالی محکم جلوی دهان و بینی خود را میگیرد و از لابه لای گرد و خاکی که ماشین های خاک برداری ایجاد کرده اند بدون کوچکترین تنفسی صد متر راه را می پیماید بطوری که در انتهای مسیر صورتش سیاه شده و احساس خفگی می کند . با این وجود در پایان خنده ای از رضایت بعلت اجتناب از بلعیدن حتی یک مولکول گرد و غبار بر لبان حمید نقش بسته است .

حمید پس از رسیدن به خانه هنگام فرا رسیدن لحظه ی افطار قبل از آنکه روزه ی خود را افطار کند ، گوشه ای در خلوت خود مشغول دعا کردن و حاجت خواستن می شود . وی از خدا به پاداش تحمل این گرسنگی و تشنگی و انجام اعمال نیکش حاجاتی را استدعا می کند . حاجاتی مثل سلامتی خود و کل خاندان ، یک همسر ایده آل شبیه یکی از آنهایی که امروز مردمک چشمهایش دنبال می کرد ، فرزندان صالح و پاکدمن و دانشمند ،‌ قهرمانی تیم آث میلان در کالچو ، پیروزی حق علیه باطل در کل عالم ، ریشه کن شدن ایدز ، پیدا شدن عینک دور بینش که از دیروز تا حالا گم شده ، انتخاب شدن در لاتاری گیرین کارت آمریکا ، رویش مجدد موهای سرش که چند سالی است بصورت کامل ریخته و در صورت عدم امکان رویش مجدد کچل شدن کامل شوهر دختر عمه اش الهه ، عدم احساس گرسنگی و تشنگی در روزهای باقیمانده از ماه رمضان و بالاخره توقف ضیعف تر شدن چشمهایش .

پس از دعا کردن حمید ایران منش آهی کشده و با حالت معنوی عمیقی که در خود احساس می کند با یک تکه نان خشک و یک خرما افطار می کند و باز دوباره با آهی عمیق به سراغ فر گاز و مرغ بریان درونش می رود ...